|
|
|
NoBaToWa duikvakantie Egypte 2003
Op 28 oktober vertrokken 9 mannen en 1 vrouw voor een duikvakantie naar Egypte.
Om 9 uur was het verzamelen bij de duikschool waarvan vertrokken
werd naar Schiphol. Uitgezwaaid door Saskia en Dieuwke vertrokken Johnny,
Paul, Bas, Martijn, Edwin, Elco, Herman, Alex en Roelie met de taxi
richting Amsterdam.
In Nederland was het koud maar we hoopten dat het straks na 5 uur vliegen
een stuk aangenamer zou zijn.
Op de A1 kwamen we zoals gewoonlijk in de file en aangezien we in 2 busjes
zaten waren we elkaar al gauw kwijt. De ene chauffeur ging een andere route
proberen en de race ontstond wie als eerste op schiphol aan zou komen.
Door de hedendaagse techniek konden we dit natuurlijk volgen, want waar
ben je tegenwoordig zonder de mobiele telefoon en deze moet dus ook mee
op vakantie.
Op schiphol kwamen we allemaal met onze loodzware bagage door het inchecken
heen door onze reisleider Bas. En eindelijk kregen we beheer over onze
eigen tickets.
Iedereen had verwachtingen van de reis en wat ze wilden zien onder water.
Het kwam voornamelijk neer op haaien in alle soorten en maten. In het vliegtuig
aangekomen kon de discussie verder gaan want we zaten allemaal bij elkaar
in de buurt. Na ongeveer 5 uur vliegen zagen we waar Egypte bekend om
staat, enorm veel zand. Het was lekker warm 
en de jassen en truien konden
uitgetrokken worden. Voor sommigen betekende dit eindelijk weer een
sigaretje kunnen roken.
Dan een weg banen tussen de zeer behulpzame Egyptenaren, die alles voor je
willen doen zolang je maar betaald, maar wij sjouwden onze eigen koffers wel.
Aangekomen bij ons hotel "Hotel New Tiran", die aan de boulevard gelegen was,
gingen we eerst aanvallen op het buffet dat gelukkig nog open was. Het eten
was wat koud maar wat geeft het we hadden honger en dorst, bier moest er komen.
Het buffet bestond uit salade, ondefinieerbare sausjes, brood, rijst, pasta,
aardappels, kip en rundvlees en voor toe een mierzoet dessertbuffet.
Na het douchen hebben we ons geďnstalleerd op het terras voor het hotel,
een perfecte locatie om mensen te kijken. Die waren er in voldoende soorten
en maten, ook de perfecte maten.
Maar goed de volgende ochtend moesten we vroeg op omdat we om 8 uur bij het
nabij gelegen Hardrock café moesten staan om te gaan duiken. Vooraf moest er
nog ontbeten worden en in Egypte kennen ze geen hagelslag en pindakaas. Martijn
had daar iets op gevonden, je neemt gewoon zelf een pot duo penotti mee. Niet
iedereen kon goed wakker worden de eerste ochtend omdat ze meteen de lokale
gelegenheden bezocht hadden en geheel de tijd vergeten waren. Maar het was
wel gezellig.
We maakten kennis met onze duikinstructeur Alan Karam van de duikschool Diving
World, een talenwonder zou later blijken want in alle talen brabbelde hij vrolijk
mee. Het Nederlands bleef bij een paar woordjes maar leergierig was hij wel.
De taxibus van die ochtend had een vreemde soort van airco, de achterklep ging
gedurende de rit steeds verder open staan. Degene op de achterste bank moesten
zich dus vasthouden om niet achterover te vallen door de deur heen. Kennen
ze hier geen APK of zo?
Na wat algemene zaken afgehandeld te hebben konden we onze spullen in de daarvoor
bestemde kratten doen en deze zouden voor ons naar de boot gebracht worden.
De boot zag er goed uit, het bovendek werd meteen door alle Nederlanders in
beslag genomen. De ook aan boord zijnde Italianen moesten het met het benedendek
en het voordek doen. De 3 andere Nederlanders uit Rotterdam e.o. zaten ook
bij ons op het bovendek, zij zaten ook bij ons in het hotel dus die durfden
wel.
De boot, de Karim 2000, zette nadat alles aan boord was het ruime sop naar
de rode zee. De zon scheen, een lekkere temperatuur van 35 graden en we gingen
duiken. Wat willen we nog meer!
Onze eerste duik was op Ras Nasrani, wat was dat water lekker warm. We zwommen
in een groot aquarium met veel kleine gekleurde visjes. Met z'n tienen achter
Alan aan, die er een behoorlijk tempo had. Hij was dat gewend om te doen. De
lunch aan boord was zeer goed, maar wat kunnen die Italianen onbeschoft zijn.
De gaan gewoon om de schalen zitten en blijven opscheppen, terwijl nog niet
iedereen voor de eerste keer heeft opgeschept.
De tweede duik die dag was op Ras umm Sid. Schorpioenvissen, koraalduivels,
makrelen er was weer van alles te zien. Het was een mooie dag duiken maar nu
weer terug naar het hotel. De spullen konden op de boot blijven dus die hoefden
we niet steeds mee te sjouwen.
Het avondeten was tot onze verrassing hetzelfde als de vorige dag, alleen net
ietsjes anders klaargemaakt. De obers leerden ons ook al kennen, voornamelijk
Achmed vond het zeer gezellig. Hij ging denkspelletjes met ons spelen tijdens
het eten waaraan voornamelijk Bas een nat pak aan overhield.
Dus na het eten op naar het terras waar de obers ons ook al kenden. Ze leren
snel als ze een fooi krijgen.
Iedereen ging vanavond wat eerder naar bed, alleen Gerard die gaat ’s avonds
laat nog wandelen. Dat verruimt de geest hoorden we.